अखबार नेपाल ट्रेन्डिङ

काठमाडौँ : बलात्कारको शिकार भई कुमारी आमा बन्न बाध्य निहारिका राजपुत यतिखेर सात बुँदे मागसहित आमरण अनसनमा छिन् । उनको ती माग हेर्दा लाग्छ सरकार कानमा तेल हालेर बसिरहेको छ ।

कानुन अन्धो हुन्छ त्यसले निष्पक्ष छानबिन गर्छ भन्ने आम मान्यता छ तर, त्यो कुरा निहारिकाको लागि लागू भएको छैन । उनलाई नै उल्टो दोषी करार गरिएको छ भने उनलाई बलात्कार गर्ने पुरुष खुलेआम रुपमा यही समाजमा डुलिरहेको छ ।

उता निहारिका भोकै आफ्नो माग पूरा गराउनका लागि यो वर्षाको समयमा वसन्तपुर डबलीमा आमरण अनसनमा बसेकी छिन् ।

आफू १७ वर्षकी हुँदा जनकपुरका शिवराज श्रेष्ठले नशालु पदार्थ खुवाएर बलात्कार गरेको उनको आरोप छ । बलात्कारपश्चात् रहेको गर्भबाट उनको छोरा जन्मियो । निहारिका ३ वर्षदेखि न्यायको लडाइमा छिन् ।

यससम्बन्धीको मुद्धालाई जिल्ला धनुषा जिल्ला अदालतले २०७८ माघ २४ गते आरोपितको पक्षमा फैसला गरेपछि उनले उच्च अदालत जनकपुरमा पुनरावेदन गरेकी छन् । गत फागुन १२ गते दर्ता भएको मुद्दामा अहिलेसम्म उच्च अदालतले पेसी नतोकेको उनको जनाएकी छिन् ।

नी भन्छिन्, यो लडाइँ म एक्ली निहारिका राजपूतको मात्रै होइन, हजारौं निहारिकाहरुको हो,’ उनले भनिन्, ‘म मर्न तयार छु, तर मेरो मृत्युले हजारौं निहारिकाहरुको जीवन बचाउनेछ भन्ने विश्वास छ ।’
यसरी आफ्नो प्राणको बाजी राखेर आमरण अनसनमा बसेकी निहारिकाको अड्ठीलाई हेर्दा उनले आफ्नो माग पूरा नगरी अनसन टुङ्ग्याउने देखिन्न ।

यस्ता छन् निहारिकाका माग:

१. बच्चाको डिएनए टेस्ट ।

२. कुमारी आमाको काखको बच्चालाई लात हानेर अपराधीको पक्षमा फैसला गर्ने न्यायाधीशको निष्पक्ष छानबिन ।

३. उच्च अदालतमा ४ महिनाअघि दर्ता भएको मुद्दाको यथाशीघ्र पेसी तोकियोस् ।

४. बलात्कारी खुलेआम हिँडिरहेको छ, प्रहरी प्रशासनले उसलाई तुरुन्त पक्राउ गरेर पुनः अनुसन्धान गर्नुपर्ने ।

५. घटनाको सुरुवातदेखि अनुसन्धान ।

६. फितलो अनुसन्धान गर्ने प्रहरी प्रशासन, प्रहरी अधिकृतहरु र काखको बच्चालाई बेवास्ता गरी गरी फैसला गर्ने न्यायाधीशको अनुसन्धान र छानबिन ।

७. एक्काइस महिने बच्चाको लालनपालन, हेरचाह, स्वास्थ्योपचार, शिक्षा आदि आधारभूत कुराहरु राज्यले सुनिश्चित गर्नुपर्ने ।

यही २७ गतेदेखि आमरन अनसनमा रहेकी उनलाई प्रहरीले चार घण्टा नियन्त्रणमा लिएर छोडेको छ । न्याय दिलाउनुको सट्टा यसरी मानसिक तनाब दिए पनि उनले हिम्मत भने हारेकी छैनन् ।

उनलाई हामी सबैको साथ र सहयोगको खाचो अहिले देखिएको छ । आफ्नै परिवारबाट समेत सहयोग नपाएकी उनको माग पूरा गराउन हामी पनि होस्तेमा हैसे गर्ने होईन त ?